اسماعیل عبدالهی -پرتو خبر
دراین گزارش گفتگوی اختصاصی پرتو خبر با علی مفتاح را میخوانید ؛
وی یکی از افراد اصلی و شناخته شده تعزیه استان گیلان است که دوستداران تعزیه از اجراهای خوب گروه تعزیه خوانی او بنام « سید الشهدا » همواره استقبال کرده ان
علی مفتاح بوکائی که علاوه بر تعزیه خوانی در سمتهای مختلف از جمله: دبیر کانون مداحان استان گیلان و رئیس کانون مداحان شهرستان لنگرود و مسئول بسیج هنرمندان ایفای نقش میکند، در این گفتگو اظهار داشت :از کودکی علاقه شدیدی به تعزیه و اهل بیت داشتم و از همان زمان از پدرم تعزیه خوانی را اموختم و در حال حاضر در کنار فعالیتهای دیگر بیشتر از هر کاری به آموزش و نمایش آیین تعزیه خوانی مشغول هستم
مفتاح معتقد است تعزیه تلفیقی از علم هنر موسیقی، بازیگری و ادبیات است که باید برای علاقه مندی نسل جدید و جوانها به سمت تعزیز خوانی گامهای اساسی برداشت .
این مداح اهل بیت ادامه می دهد فردا جای ما باید چهره هایی باشد که این نقشها را درست و اصولی اجرا کنند لذا باید به جوانها راه بدهیم تا امام حسین (ع) از ما راضی باشد .
پیشکسوت هنر تعزیه در بخش دیگر سخنانش از کمبودها و مشکلات هنر شبیهخوانی سخن می گوید : تعزیه در خطر است و شیوه اصیل اجرایی، موسیقی و حتی لباسهای آن به دست افراد نابلد و ناآگاه رو به نابودی است.
مردم فکر میکنند که تعزیه تنها همین چند مجلسی است که در ایام سوگواری امام حسین (ع) خوانده میشود در صورتیکه این هنر اگر مورد حمایت مسئولان قرار گیرد و مکانی به آن اختصاص یابد، متوجه خواهند شد که ما به تعداد روزهای سال مجالس تعزیه داریم.
مفتاح ادامه داد : اکثر اساتید و بزرگان سینه سوخته این هنر یا از دنیا رفتهاند و یا در کهنسالی هستند و جوانها نیز از طریق لوح فشرده با تعزیه آشنا شده و فعالیت میکنند . متاسفانه تعزیهخوانی با اصول و شیوه اجرایی صحیح در حال از بین رفتن است. حتی موسیقی اصیل تعزیه نیز تغییر کرده است.
وی افزود : هنرمندان تعزیه از نبود مکانی به منظور گردآوری وسایل و نسخ تعزیه گلایه دارند و آنها طی این سالها نسخهها و وسایلشان را در خانههای شخصی خود نگهداری میکنند. این موضوع تهدیدی است که در آینده نزدیک این ادوات و نسخهها از بین بروند.
دبیر کانون مداحان استان گفت :
آرشیو کاملی از وسایل و نسخ تعزیه را از دوران صفویه تا قاجار در اختیار دارم که خواستار در اختیار قرار دادن محل و موزهای برای گردآوری آنها شدهام اما تاکنون از سوی هیچ ارگانی مورد حمایت قرار نگرفتهام.
وی اظهار داشت : تعزیهخوانها نیازمند محل و مکانی ثابت برای اجرای شبیهخوانی در طی سال هستند که تاکنون هیچ مکانی برای آن در نظر گرفته نشده است. تنها خواسته ما از مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و میراث فرهنگی این است که همانگونه که مکانهایی را به اجرای تئاتر و نمایش فیلم اختصاص دادهاند، نسبت به تعزیه بیتوجه نباشند و برای این هنر اسلامی اصیل نیز مکانی را در نظر بگیرند ،تا این هنر امکان آن را داشته باشد تا به حیات خود ادامه دهد.
