حدود ۴ ماه از زمان انتخاب شهردار لولمان توسط اعضای شورای اسلامی آن شهر می گذرد و کماکان این شهر پهناور که در کریدور پرتردد رشت به شرق گیلان وجود دارد با سرپرست اداره می شود و همه هم می دانند که با توجه به انتخابات اردیبشهت سال آینده و مشکلات عدیده این شهر که سالهاست با سلام و صلوات اداره می شود، شهردار جدید فرصت چندانی هم نخواهد داشت تا اقدامات اساسی و زیربنایی خاصی انجام دهد و حداقل درخواست شهروندان این است که امورات عادی اداری شهرداری با وجود شهردار که اختیارات لازم را دارد، به درستی انجام پذیرد.
شهر لولمان در اوایل دهه نود شمسی با ادغام روستاهای مبارک آباد، رشت آباد، چلک، رودبارکی و گرباسده ایجاد شده و همین محلات فعلی که قبلا با شورای اسلامی روستایی و دهیار اداره می شدند وضعیت بمراتب بهتری نسبت به وضعیت فعلی داشته که توسعه عدالت محور ایجاب می کند که توجه لازم به این محلات انجام گیرد در حالی که می دانیم با بلاتکلیفی چندین ماهه شهرداری، اهالی این محلات بسیار ناراضی می باشند.
شهری که فاقد یک سالن ورزشی می باشد و داروخانه شبانه روزی ندارد و از گره ترافیکی در رنج است و ادارات آب و برق و گاز در آن مستقر نیستند و آنقدر کوچه های خاکی و کم عرض دارد که اگر یک غیربومی در آن گشتی بزند باور نمی کند که واقعا در ناحیه ای شهری قدم می زند. شهری که با یک بارندگی برخی از منازلش، در خطر آبگرفتگی می باشد و فاضلاب شهری ندارد و همچون سایر اهالی بخش کوچصفهان از منظر کیفی و کمی آب شرب در مضیقه می باشد و حتی در این بلاتکلیفی شهرداری، شهروندان بارها از ترکیدگی لوله های آب شرب و عدم تعمیر آن در بازه های زمانی بالا عصبانی هستند.
در این عقب ماندگی عمرانی، چه بسیار شکایت ها از عدم تشکیل کمسیون های شهرداری در خصوص تعیین تکلیف ساخت و ساز ها وجود دارد و طرح جامع شهری آن که پارسال بعد از یک دهه ابلاغ شده و همچنان آبستن اعتراضات مردمی است که تازه پی برده اند که چه بر سر زمین هایشان در این طرح آمده است و بسیاری که هنوز نمی دانند که ….
این همه را گفتم و بسیار چیزها را نگفتم که از قدیم گفته اند العاقل یکفی بالاشاره ….
لذا خطاب به دست اندرکاران از زبان مردم مظلوم لولمان می گویم که:
ته که نوشم نهای نیشم چرایی
ته که یارم نهای پیشم چرایی
ته که مرهم نهای ریش دلم را
نمک پاش دل ریشم چرایی
تکرار می کنم:
لولمان را دریابید
نگارنده: علی حسین پور
