مهدی پارسا در یادداشتی نوشت،دیدن صحنه هایی از حضور مردم متحد و یکپارچه ای که با قلب هایی مالامال از عشق به مام میهن از ابتدایی ترین ساعات روز، خود را یکبار دیگر در محک آزمون دفاع از عزت،عظمت،ناموس و شرف این مملکت بزرگ با آرمان های بزرگترش قرار داده بودند، خود جوابی بسیار کوبنده به دشمنانی بود که ۴۴ سال است خواب تسخیر آن را می بینند فارغ از اینکه این وطن، بسان عراق، سوریه، افغانستان، پاکستان و دیگر کشورهایی نیست که استعمارگران و استکبارگران هر آنچه که اراده کردند در آن محقق یافتند.
اینجا سرزمین نام آوران، دلیرمردان و غیورمردانی است که جوانان و نوجوانان آن برای حفظ ناموسش از خود گذشتند تا روی اجنبی اعتبار این ملک را خدشه دار نکند.
این سرزمین با آرمان های بزرگش یادگار روح الله، خمینی کبیر است. همان روح اللهی که آرمان ها و روح الله هایش جان خود را دادند تا آرمان روح الله حفظ شود.سرزمینی که سربازانش در نیم قرن پیش، از درون گهواره ها، مشق دلدادگی و جوانمردی و جهاد سرودند.
اینجا سرزمینی است که پرچم دفاع از استقلال و جاودانگی آن را پیر خمین به امیر قافله صبر و بصیرت، خامنه ای عزیز سپرد تا بار دیگر سربازی را در رکابش به آزمون عاشقی بگذاریم. امیری که به خوبی تبیین کرد دشمن در محاسبات خود در مواجهه با این ملت بزرگ دچار خطای بزرگ شد.
همان خطایی که فکر کردند با جنگ رسانه ای و آوردن آدم هایی که خود را در فضای یک بازی مجازی دیدند، فاتحه نظام و انقلاب اسلامی خوانده شده، اما همچون ۴۴ سال گذشته بار دیگر این ملت بزرگ با علی اکبرها، قاسم ها و محسن حججی های روییده در دامان انقلاب خود نشان داد که وقتی پای دفاع از دین و ناموس و ولایت در میان باشد آرمان های علی وردی هم خود را فدای آن می کنند.
آری، این سرزمین، سرزمین جادوانه هایی است تاریخ در برابر عظمت و بزرگی آن احساس عجز می کند.
باید به این ملت بزرگ درود فرستاد. درودی از اعماق دل بر این ملت بزرگ. نسلی که آغاز کرد، نسلی که این حرکت بزرگ انقلاب را در قامت انقلابی گری ادامه داد و نسلی که تمدن نوین اسلامی را خواهد ساخت تا زمینه ساز ظهور باشد.
دشمن بداند میرزا هنوز زنده است و در گوشه گوشه ی جنگل های سر به فلک کشیده این جغرافیای با غیرت، یارانش را آماده نگاه داشته تا شمال کشور از دست نرود. دشمن بداند رییس علی دلواری هنوز با انگلیسی ها تسویه حساب نکرده و نخواهد گذاشت جنوب این سرزمین، آماج بمباران تفکر روباهی گری استعمار پیر و همفکرانش شود. دشمن بداند شرق و غرب این سرزمین را سربازانی حفاظت و حراست می کنند که منتظر یک اشاره از پیر و مراد خود، سید علی عزیز هستند تا با اشارت او، اذن میدان گرفته و هر آنچه در مخیله ی آنها می گذرد را محو کنند.
دشمن بداند جمهوری اسلامی با آن ایران قبل از انقلاب فرق می کند. این جمهوری اسلامی حرم است و برای حفظ این حرم با هیچ کس تعارف نداریم. قاسم نمرده، بلکه از حسین زمان خود اذن میدان می خواهد.
به آنها می گوییم به کوری چشم شما، ۴۴ سالگی انقلاب خود را هم دیدیم. آزموده را آزمودن خطاست.
انتهای پیام/
